P4C Nedir?

P4C, yani Çocuklar ve Topluluklar İçin Felsefe, "düşünme için öğretim" yaklaşımından hareketle 1970'lerin başında Amerikalı felsefeci Matthew Lipman tarafından geliştirilen bir yöntemdir. Yöntemin işleyişi basittir: Katılımcılar bir hikâye etrafında bir araya gelir ve hikâyenin içinde beliren felsefi soru üzerinden birlikte soruşturma yaparlar.

P4C, Özge Özdemir

Kolaylaştırıcı Kimdir?

P4C oturumunu yürüten kişiye kolaylaştırıcı denir. Bu isimlendirme tesadüfi değildir. Kolaylaştırıcı, bilgi aktaran bir öğretmen değil, açan ve derinleştiren sorularla katılımcıların kendi düşünmesini ve akıl yürütmesini mümkün kılan kişidir. Yani oturumda cevapları o vermez, doğru soruları sorar.

Tartışma Sırasında Ne Olur?

Tartışma boyunca katılımcılar:

• kendi varsayımlarını sorgular,

• reflektif (yansıtıcı) düşünür,

• felsefe yapar.

Hangi Beceriler Gelişir?

P4C, tek seferlik bir etkinlik değil, düzenli ve sürekli yapıldığında etkisini gösteren bir yöntemdir. Zamanla katılımcılarda şu beceriler gelişir:

• soruşturma, akıl yürütme, kavramsallaştırma,

• eleştirel ve yaratıcı düşünme,

• birlikte çalışan ve birbirine özen gösteren bir topluluk olma becerisi.

Neden Tek Başına Değil, Bir Toplulukla?

P4C'nin özünde topluluk vardır. Bu iş tek başına değil, bir arada yapılır. Bunun nedeni de felsefi: bu etkinliği bir toplulukla yaptığımızda,

• kendi varsayımlarımızı görme ve gösterme cesaretiyle,

• ötekinin varsayımlarını görme ve anlama açıklığıyla,

• yalnız olmadığımızı görmenin tesellisiyle,

• ötekiyle sahici bir bağ kurmanın tatminiyle

karşılaşırız. P4C'yi güçlü kılan da tam olarak budur: yalnızca bireysel bir düşünme becerisi kazandırmaz, aynı zamanda başkalarıyla birlikte düşünmenin getirdiği bir güven ve bağ duygusu yaratır.

P4C Uygulayıcı Eğitimi programımıza göz atabilirsiniz.

Dr. Özge Özdemir, Boğaziçi Üniversitesi Felsefe mezunu, LTS Eğitim'in (Little Thinkers Society) kurucusu ve 2016'dan beri P4C eğitmeni.